بی تو دلم می‌گیرد

و با خودم می‌گویم

کاش آن یک بار که دیدمت

گفته بودم

که بی تو گاه دلم می‌گیرد

که بی تو گاه زندگی سخت می‌شود

که بی تو گاه هوای بودنت دیوانه‌ام می‌کند

اما نمی‌گفتم

که این «گاه» ها

گهگاه

تمامِ روز و شب من می‌شوند

آن وقت بغض راه گلویم را می‌گیرد

درست مثل همین روزها

مرد جوانی , از دانشکده فارغ التحصیل شد . ماهها بود  که ماشین  اسپرت  زیبایی ،  پشت های یک  نمایشگاه  به  سختی را جلب کرده  بود و از ته  دل آرزو می کرد  که روزی صاحب آن ماشین  شود  .

مرد جوان  ، از پدرش  خواسته  بود  که  برای هدیه  فارغ  التحصیلی ، آن  ماشین  را برایش بخرد . او می دانست  که پدر توانایی خرید  آن را دارد  .

بلاخره  روز فارغ التحصیلی فرار سید  و پدرش او را به  اتاق مطالعه  خصوصی اش فرا خواند و به او گفت  :  من از داشتن  پسر خوبی مثل  تو بی نهایت  مغرور و شاد  هستم  و تو را بیش از هر کس دیگری در دنیا  دوست دارم  . سپس یک جعبه  به دست  او داد . پسر , کنجکاو ولی ناامید . جعبه  را  گشود  و در آن یک انجیل زیبا ,  که روی آن  نام  او طلاکوب شده بود ,  یافت  .

با عصبانیت  فریادی برسر پدر کشید  و گفت  :  با تمام  ما و دارایی که داری ،  یک  انجیل به من میدهی ؟

کتاب مقدس را روی میز گذاشت  و پدر را ترک کرد .

سالها گذشت  و مرد  جوان  در کار و تجارت موفق شد . خانه زیبایی داشت و خانواده ای فوق العاده  . یک  روز به  این  فکر افتاد  که پدرش , حتماً خیلی پیر شده  و باید  سری به او بزند . از روز فارغ التحصیلی دیگر او را  ندیده  بود . اما قبل از اینکه  اقدامی بکند  ، تلگرامی به  دستش رسید  که خبر فوت  پدر در آن بود  و حاکی از این  بود  که در , تمام اموال  خود را  به  او بخشیده  است . بنابراین  لازم  بود  فوراً خود را به خانه برساند  و به امور رسیدگی نماید .

هنگامی که به  خانه پدررسید  . در قلبش احساس غم و پشیمانی کرد . اوراق و کاغذهای مهم  پدر را گشت  و آنها را بررسی نمود  و در آنجا ،  همان  انجیل  قدیمی را باز یافت  . در حالیکه  اشک  می ریخت  انجیل  را  باز کرد  و صفحات  آن را ورق زد و کلید  یک ماشین را پشت  جلد آن  پیدا کرد . در کنار آن ،  یک برچسب با نام همان نمایشگاه  که ماشین  مورد نظر او را داشت  ، وجود  . روی برچسب تاریخ  روز فارغ التحصیلی اش بود  و روی آن نوشته  شده بود :  تمام مبلغ پرداخت شده  است  .

چند بار در زندگی دعای خیر فرشتگان  و جواب مناجاتهایمان  را از دست داده ایم  فقط برای اینکه به آن صورتی که انتظار داریم  رخ  نداده اند … ؟؟؟

سکوتم فریادی است که گوش فلک را کر می کند

و اشکهایم دریایی است که غرق خواهدکرد هر انچه در مسیرش باشد

اخر از حس تنهایی خواهم مرد

روزی که دستانش را رها کردم باور نداشتم ر وزی

دوباره دستانش عادتم خواهد شد

ولی این بار او دستانش را رها کرد

این بارمن شاهد رفتنش هستم

سکوت ازار دهنده اش را ببین

دیگر حتی نمیتوانم از چشمانش بخوانم

عذاب بدتر از این چه خواهد بود

چه میتوانم بگویم

من که زمانی راندم

حالا باید بمانم و با دل زخمی تر از همیشه ام

چه سخت است بی زخم مردن

نمیدانم چه جرمی کردم و تاوان چه چیز را میدهم

دیگر چرا حکم ابد

خلاصی میخواهم حتی با مرگ

این چه کمبودی تو وجود من که هر وقت قراره شادی به پا بشه و بساط جشن باشه این دل من از همیشه بیشتر می گیره!  چرا وقتی عید میشه باید دلم برای آهنگ منصور تنگ شه. شنیدیش؟   میگه عید و امسال، عیدی ندارم!  واقعا چرا؟  چرا وقتی تولدت میشه به جای اینکه خوشحال باشی یه ناراحتی درونت و فرا میگیره؟  چرا وقتی می بینی همه شاد هستن دوست داری بری یه گوشه بشینی و زار زار گریه کنی… یا حداقل با بغض نگاشون کنی. مطمئنم این حس هایی که گفتم برای تو هم تازگی نداره. من خودم همیشه احساس می کنم این یه بیماری هست به اسم افسردگی. یه بیماری که مریضش خیلی دوستش داره، و هیچ وقت هم دوست نداره ازش جدا شه.

باید تورو پیدا کنم، هر روز تنها تر نشی           راضی به با من بودنت، حتی از این کمتر نشی

عشق را ای کاش زبان سخن بود

آنکه می گوید دوست ات می دارم

دل اندهگین شبی ست

که مهتاب اش را می جوید.

ای کاش عشق را

زبان سخن بود

هزار آفتاب خندان در خرام توست

هزار ستاره ی گریان

در تمنای من.

عشق را

ای کاش زبان سخن بود

چرا وقتی که آدم تنها می شه

غم و غصه اش قد یک دنیا می شه

می ره یک گوشه پنهون می شینه

اونجارو مثل یه زندون میبینه

غم تنهایی اسیرت می کنه

تا بخای بجنبی پیرت می کنه

وقتی که تنها می شم اشک تو چشاک پر می زنه

غم میاد یواش یواش خونه ی دل در می زنه

یاد اون شبها می افتم زیر مهتاب بهار

توی جنگل لب چشمه می نشستیم منو یار

می گن این دنیا دیگه مثل قدیما نمی شه

دل این آدما زشته دیگه زیبا نمی شه

اون بالا باد داره زاغه ابرا رو چوب می زنه

اشک این ابرا زیاده ولی دریا نمی شه

کمی خسته….

کمی تنها…..

کمی از یادها رفته…..

کمی…..

کمی باور کردنم سخته….

دلم تنگ است از این دنیا چرایش رانمی دانم

من این شعر غم افزا را شبی صدبار می خوانم

چه می خواهم از این دنیا ،از این دنیای افسونگر

قسم برپاکی اشکم جوابم رانمی دانم

شروع کودکی هایم، سرآغاز غمی جانکاه

از آن غم تا به فرداها پراز تشویش ،گریانم

بهار زندگی رامن هزاران بار بوییدم

کنون باغصه می گویم خداوندا پشیمانم

به سوی در گه هستی٬ هزاران بار ٬رو کردم

الهی تابه کی غمگین دراین غم خانه می مانم

خدایا باتو می گویم حدیث کهنه غم را

بگو بامن که سالی چند دراین غم خانه مهمانم

دلم تنگ است از دنیا چرایش رانمی دانم

ولی یک روز این غم را زخود آهسته می رانم

حال بشنو از من این افسانه را

داستان این دل دیوانه را

چشمهایش بوی از نیرنگ داشت

دل دریغا سینه از سنگ داشت

با دلم انگار قصد جنگ داشت

گویی از با من نشستن ننگ داشت

عاشقم من قصد هیچ انکار نیست

لیک با عاشق نشستن عار نیست

کار او آتش زدن من سوختن

در دل شب چشم به دردوختن

من خریدن ناز او نفروختن

باز آتش در دلم افروختن

سوختن از عشق را از بر شدیم

آتشی بودیم خاکستر شدیم

از غم این عشق مردن باک نیست

خون دل هر لحظه خوردن باک نیست

آه میترسم شبی رسوا شوم

بدتر از رسواییم تنها شوم

وای از این صید و آه از ان کمند

پیش رویم خنده پشتم پوزخند

بر چنین نامهربانی دل مبند

دوستان گفتند و دل نشنید

خانه ای ویران تر از ویرانه ام

من حقیقت نیستم افسانه ام

گرچه سوزد پر ولی پروانه ام

فاش میگویم که من دیوانه ام

تا به کی اخر چنین دیوانگی

پیله گی بهتر از این پروانگی

گفتمش آرام جانی گفت نه

گفتمش شیرین زبانی گفت  نه

گفتمش نامهربانی گفت نه

میشود یک شب بمانی گفت نه

دل شبی دور از خیالش سر نکرد

گفتمش افسوس او باور نکرد

خود نمیدانم خدایا چیستم؟

یکنفر با من بگوید کیستم؟

بس کشیدم آه از دل بردنش

آه اگر آهم بگیرد دامنش

با تمام بی کسی ها ساختم

وای بر من ساده بودم باختم

دل سپردن دست او دیوانگی است

آه غیر از من کسی دیوانه نیست

گریه کردن تا سحر کار من است

شاهد من چشم بیمار من است

فکر میکردم که او یار من است

نه فقط در فکر آزار من است

نیتش از عشق تنها خواهش است

دوستت دارم دروغی باهش است

یک شب آمد زیرو رویم کرد و رفت

بغضی تلخ در گلویم کرد و رفت

مذهب او هر چه بادا باد بود

خوشحالش که اینقدر آزاد بود

بی نیاز از مستی می شاد بود

چشمهایش مست مادرزاد بود

یک شبه از عمرسیرم کرد و رفت

من جوان بودم پیرم کرد و رفت

کجا رفت اون همه دوستت دارم ها…؟

کجا رفت اون همه فدایت شوم ها…اون همه قربونت برم ها…؟

می گفت: من بدون تو نمیتونم زندگی کنم…

می گفت: اگه از تو جدام کنن می میرم…

می گفت: نکنه یه روز تنهام بزاری و بری؟؟؟

می گفت: هر طور شده تو رو بدست میارم…

می گفت: تو عشق منی، عمر منی و تموم زندگی منی…

مگه میشه این حرفا تو خاطره ام زنده بمونه و نسوزم؟؟؟

خدایا تو که شاهد بودی اون چی بهم می گفت…

خودت شاهد تموم یکرنگی و خلوص و پاکی عشقم بودی…

خودت می دیدی و نظاره گر بودی که چقدر صادقانه دوستش داشتم…

راستی خدا جونم ازش بپرس و بهش بگو: چرا تنهام گذاشت…

بهش بگو: من خودم شاهد بودم که اون چقدر صادقانه دوستت داشت…

پس چرا با احساساتش بازی کردی و با رفتنت آتیشش زدی؟؟؟

خداجونم حتما بهش بگو و جوابمو بده…منتظرم

تو نبودی و من با عشق نا آشنا بودم….
تو نبودی و در نهان خانه دلم جایت خالی بود…….
تو نبودی و باز به تو وفادار بودم……..
تو نبودی و جز تو هیچ کس را به حریم قلبم راه ندادم……
و تو آمدی.از دوردستها……
از سرزمین عشق……
تو مرا با عشق آشنا کردی…..
با تو تا عرش دوست داشتن سفر کردم……..
تو مفهوم عاشق بودن را به من آموختی……….
با تو کامل شدم…….
با تو بزرگ شدم……
با تو الفبای عشق را اموختم…….
ندای قلب عاشقم را به گوش همه رساندم……
به تو و کلبه عاشمان بالیدم…….
تو نیمه گمشده ام شدی……..
حال که اینچنین شیفته توام باش تا در کنارت آرامش بیابم….
حتی برای لحظه ای از من جدا نشو……
بدون تو دستم سرد است……..
بدون تو آغوشم تهی و لبریز درد است……
به حرمت عشقمان…
به حرمت لحظات زیبایمان……….
مرو که بی تو من هیچم…….
بمان با من…..
بدان که تا ابد نام تو بر قلبم حک شده……..
بدان که عشقمان همیشه پاک خواهد ماند………….
به وفایم ایمان داشته باش……………
تا به تو نشان دهم معنی واقعی واژه عشق را

تاج الملوک:حماقت و دیوانگی

بنفشه: اندیشه های ناگفته- سفر- “سفر بخیر” -پاکدامنی فروتنی. تواضع

رزسرخ:زیبایی محصورکننده

سنبل آبی:وفاداری

لاله: عشق – عاشق تمام عیار – “باورم کن -زرق و برق

حسن یوسف:رشادت

“پا مچال :ابتدای جوانی – “بدون تو قادر به زندگی کردن نمیباشم

گل یاسمن : شادی ، شیرینی ، دلپذیری وقار

گل میخک : شیفتگی ، عشق زن ، ستایش ، بله

یاسمن زرد: شادی

یاس ارغوانی:عواطف عشق

همیشه بهار: خاطره ی فراموش نشدنی

داوودی : دوستی – حقیقت ، تو دوست فوق العاده من هستی

داوودی قرمز: من عاشقت هستم

شب بوی زرد: وفا داری و صمیمیت در دوران مصیبت

مروارید: دوستی صادقانه

غنچه رز: نماد پاکی و زیبایی-جوانی-عشق نوپا

یک شاخه گل رز: سادگی-سپاسگزاری-عشق تازه

یک شاخه گل رز سرخ: “دوستت دارم- سادگی ، سپاسگذاری-عشق تازه

رزسفید عروس: عشق مبارک و فرخنده

رز قرمز سیر: سوگواری

رز سیاه: مرگ

ترکیبی از رز سفید و سرخ: اتحاد-سازش

رز کاملا شکفته: “من متعهد به تو هستم”-”هنوز دوستت دارم

دسته گل رز: قدردانی

دسته گل رز کوچک: “من به یاد تو هستم

رز نارنجی: اشتیاق-شیفتگی-آرزو

رز بنفش: عشق در نگاه اول

رز سرخ: عشق بی ریا-زیبایی-شجاعت- احترام-تبریک-دوستت دارم

“رز سفید: پاکی-معصومیت-راز-سکوت-فروتنی-احترام- “عشق من به تو عمیق و خالصانه است

رز صورتی: قدردانی- “متشکرم” وقار-ستایش-همدلی-لطافت
شادکامی- “باورم کن” – “تو خیلی دوست داشتنی هستی”

گل رز زرد : شادمانی ، رفاقت ، شوق ، حسادت ، آغاز دوباره -فراموش نکن – معذرت می خواهم

ارکیده : محبت و زیبایی – عشق

آفتاب گردان : درخشنده ترین ستاره بودن – پاکی و بی گناهی

زنبق و سوسن : خلوص و دوست داشتنی بودن

گل مریم : لذت – عشق – دوست داشتن

گل نیلوفر آبی : حقیقت

گل سوسن سفید : دوشیزگی ، پاکی

میخک: شیفتگی – عشق زن – ستایش

کاکتوس: پایداری – استقامت

پیچک: عشق – صداقت – وفاداری

قاصدک: وفاداری – خوشبختی – صداقت – پیام آور عشق

نسترن: آرزو – همدلی – دوستم داشته باش

اطلسی: شرم – ازدواج فرخنده

یاسمن: شادی – شیرینی – دلپذیری – وقار

رزماری: یادآوری – خاطرات – یادگاری

گل مروارید: خدا حافظی

شکوفه ی پرتغال:خلوص و دوست داشتن

گل برف:پاکی

خشخاش قرمز:تسلی، دلداری

بگونیا: هشدار

کاملیا صورتی:در آرزوی تو هستم

کاملیا قرمز: عشق تو همچون آتشی در قلب من است

کاملیا سفید: تو در خور پرستشی فراموشم نکن: خاطرات گذشته- عشق ناب

گلایل: ستایش – صداقت – “به من فرصت بده

زنبق: اندوه – تاسف

آنتوریوم: عاشق

مرغ بهشتی: شکوه – عظمت

گل نسترن : آرزو ، همدلی ، دوستم داشته باش

گل سرخ: عشق بی ریا-زیبایی-شجاعت-احترام-تبریک- دوستت دارم

گل صدتومانی:حیا

یچ امین الدوله:صمیمیت

یاسمن زرد:شادی

مرغ بهشتی: شکوه – عظمت

مریم: لذت از زندگی عاشقانه و صداقت در عشق

مردم اغلب بی انصاف, بی منطق و خود محورند،ولی آنان را ببخش.

اگر مهربان باشی تو را به داشتن انگیزه های پنهان متهم می کنند،ولی مهربان باش.

اگر موفق باشی دوستان دروغین ودشمنان حقیقی خواهی یافت،ولی موفق باش.

اگر شریف ودرستکار باشی فریبت می دهند،ولی شریف و درستکار باش.

آنچه را در طول سالیان سال بنا نهاده ای شاید یک شبه ویران کنند،ولی سازنده باش.

اگر به شادمانی و آرامش دست یابی حسادت می کنند،ولی شادمان باش.

نیکی های درونت را فراموش می کنند،ولی نیکوکار باش .

بهترین های خود را به دنیا ببخش حتی اگر هیچ گاه کافی نباشد.

ودر نهایت می بینی هر آنچه هست همواره میان “تو و خداوند” است نه میان تو و مردم .

“گابریل گارسیا مارکز”

سیزده خط برای زندگی

یک

دوستت دارم ، نه به خاطر شخصیت تو ، بلکه بخاطر شخصیتی که من در هنگام با تو بودن پیدا می کنم.

دو

هیچکس لیاقت اشکهای تو را ندارد و کسی که چنین ارزشی دارد باعث اشک ریختن تو نمی شود.

سه

اگر کسی تو را آنطور که می خواهی دوست ندارد، به این معنی نیست که تو را با تمام وجودش دوست ندارد.

چهار

دوست واقعی کسی است که دستهای تو را بگیرد ولی قلب تو را لمس کند.

پنج

بدترین شکل دلتنگی برای کسی آن است که در کنار او باشی و بدانی که هرگز به او نخواهی رسید.

شش

هرگز لبخند را ترک نکن، حتی وقتی ناراحتی چون هر کس امکان دارد عاشق لبخند تو شود.

هفت

تو ممکن است در تمام دنیا فقط یک نفر باشی، ولی برای بعضی افراد تمام دنیا هستی.

هشت

هرگز وقتت را  با کسی که حاضر نیست وقتش را با تو بگذراند، نگذران.

نه

شاید خدا خواسته است که ابتدا بسیاری افراد نامناسب را بشناسی و سپس شخص مناسب را، به این ترتیب وقتی او را یافتی بهتر می‌توانی شکر گزار باشی.

ده

به چیزی که گذشت غم نخور، به آنچه پس از آن آمد لبخند بزن.

یازده

همیشه افرادی هستند که تو را می‌آزارند، با این حال همواره به دیگران اعتماد کن و فقط مواظب باش که به کسی که تو را آزرده، دوباره اعتماد نکنی.

دوازده

خود را به فرد بهتری تبدیل کن و مطمئن باش که خود را می‌شناسی قبل از آنکه شخص دیگری را بشناسی و انتظار داشته باشی او تو را بشناسد.

سیزده

زطاده از حد خود را تحت فشار نگذار، بهترین چیزها در زمانی اتفاق می‌افتد که انتظارش را نداری.

این متن را برای کسانی که به هر دلیل دوست تو هستند بفرست، حتی اگر آنها را همیشه نمی‌بینی یا با آنها همیشه صحبت نمی کنی.. ولی به خاطر داشته باش:

”هر آنچه اتفاق می‌افتد، بنا به دلیلی است“

منتظر نظرات سازنده شما هستم

وفا نکردی و کردم، خطا ندیدی و دیدم
شکستی و نشکستم، بُریدی و نبریدم

اگر ز خلق ملامت، و گر ز کرده ندامت
کشیدم از تو کشیدم، شنیدم از تو شنیدم

کی ام، شکوفه اشکی که در هوای تو هر شب
ز چشم ناله شکفتم، به روی شکوه دویدم

مرا نصیب غم آمد، به شادی همه عالم
چرا که از همه عالم، محبت تو گزیدم

چو شمع خنده نکردی، مگر به روز سیاهم
چو بخت جلوه نکردی، مگر ز موی سپیدم

بجز وفا و عنایت، نماند در همه عالم
ندامتی که نبردم، ملامتی که ندیدم

نبود از تو گریزی چنین که بار غم دل
ز دست شکوه گرفتم، بدوش ناله کشیدم

جوانی ام به سمند شتاب می شد و از پی
چو گرد در قدم او، دویدم و نرسیدم

به روی بخت ز دیده، ز چهر عمر به گردون
گهی چو اشک نشستم، گهی چو رنگ پریدم

وفا نکردی و کردم، بسر نبردی و بردم
ثبات عهد مرا دیدی ای فروغ امیدم؟

ولی داستان عشق و خیانتی که باعث سروده شدن این شعر شد به گوش کمتر کسی رسیده.که با خوندن مطلب زیر به این مساله پی خواهید برد.